Instalacja Wodna w Domu: Krok po Kroku – Poradnik 2025

Czy zastanawialiście się kiedyś, jak to się dzieje, że w każdej chwili macie dostęp do świeżej wody w swoim domu? Za tym, z pozoru prostym faktem, kryje się złożony proces, a jego sercem jest instalacja wodna w domu krok po kroku. Ten skomplikowany, lecz niezwykle istotny element każdego budynku mieszkalnego, odpowiada za nieprzerwany dopływ i dystrybucję wody. W naszym artykule rozwikłamy zagadkę budowy tego systemu, skupiając się na kompletnym przewodniku po instalacji wodnej, od wyboru materiałów po końcowe testy.

• Wybór materiałów i elementów instalacji wodnej
• Prowadzenie rurociągów i montaż armatury wodnej
• Przyłącze wodociągowe – formalności i wykonanie
• Testowanie i uruchomienie instalacji wodnej
• Q&A

Kiedy planujemy budowę domu, często skupiamy się na wizualnych aspektach, zapominając o fundamentach komfortu. Jednym z nich jest sprawnie działająca instalacja wodna. Rynek oferuje szeroki wachlarz rozwiązań, jednak kluczem do sukcesu jest optymalny wybór materiałów, odpowiadający specyfice danego projektu oraz budżetowi inwestora.

Z perspektywy danych dotyczących dostępnych opcji materiałowych, poniższa tabela przedstawia orientacyjne koszty, żywotność oraz popularność wybranych rodzajów rur, które dominują na rynku w Polsce.

Analizując powyższe dane, rury PEX i PP jawią się jako liderzy w kwestii stosunku ceny do żywotności i łatwości montażu. Są one odporne na korozję, co jest ich ogromną zaletą w porównaniu do stali, a także elastyczne, co ułatwia prowadzenie instalacji. Miedź, mimo najwyższych kosztów, oferuje najdłuższą żywotność i estetyczny wygląd, co sprawia, że bywa wybierana w instalacjach widocznych lub tam, gdzie priorytetem jest absolutna trwałość i najwyższa higiena. Stal ocynkowana, choć tańsza od miedzi, jest rzadziej stosowana ze względu na niższą odporność na korozję i skłonność do zarastania osadem. Rury PCV, stosowane głównie do zimnej wody, są najtańszą opcją, ale mają ograniczone zastosowanie.

Zobacz także: Protokół odbioru instalacji wod-kan: wzór 2025

Warto zwrócić uwagę, że same rury to tylko część równania. Całkowity koszt instalacji obejmuje także kształtki, zawory, armaturę, elementy izolacyjne oraz koszty robocizny. Te czynniki mogą znacząco wpłynąć na ostateczną cenę. Przed podjęciem decyzji warto skonsultować się ze specjalistą, który pomoże dopasować najlepsze rozwiązanie do konkretnych potrzeb i budżetu.

Wybór materiałów i elementów instalacji wodnej

Wybór odpowiednich materiałów dla domowej instalacji wodnej jest kluczowy dla jej trwałości, bezpieczeństwa i ekonomicznej eksploatacji. To nie jest gra w „co tańsze”, ale świadoma decyzja inwestycyjna na lata. Na rynku dominują rury z tworzyw sztucznych, takich jak polipropylen (PP) i polietylen sieciowany (PEX), oraz metali, przede wszystkim miedzi. Każdy z tych materiałów ma swoje unikalne właściwości, wpływające na koszty, łatwość montażu i długoterminową wydajność.

Rury PP charakteryzują się dużą odpornością na wysoką temperaturę i ciśnienie, a także na działanie środków chemicznych. Są lekkie, łatwe w obróbce i łączeniu metodą zgrzewania, co eliminuje ryzyko przecieków. Ich gładka powierzchnia wewnętrzna minimalizuje osadzanie się kamienia, co przekłada się na mniejsze straty ciśnienia i dłuższą żywotność instalacji. Średnie rynkowe ceny dla rur PP o średnicy 20 mm to około 4-7 PLN/mb, dla rur 25 mm to 6-10 PLN/mb, a dla rur 32 mm to 9-14 PLN/mb. Kształtki do rur PP (kolanka, trójniki, mufy) kosztują od kilku do kilkunastu złotych za sztukę, w zależności od rozmiaru i złożoności.

Zobacz także: Ciśnienie wody w instalacji domowej: Jakie powinno być? Normy i rozwiązania (2025)

Rury PEX, dzięki swojej elastyczności, umożliwiają łatwe gięcie, co znacznie zmniejsza liczbę potrzebnych złączek i kształtek, a tym samym minimalizuje potencjalne miejsca przecieków. Są również odporne na zamarzanie wody, co jest istotne w przypadku krótkotrwałych przerw w ogrzewaniu. Można je łączyć poprzez zaciskanie lub zaprasowanie złączek. Ceny rynkowe dla rur PEX o średnicy 16 mm (popularnych w ogrzewaniu podłogowym) to około 5-9 PLN/mb, dla rur 20 mm to 7-12 PLN/mb, a dla rur 25 mm to 10-16 PLN/mb. Złączki zaciskowe lub zaprasowywane do PEX są droższe niż kształtki PP, ich koszt waha się od 10 do 30 PLN za sztukę.

Miedź to materiał premium. Jej zaletą jest długa żywotność (nawet do 80 lat), wysoka odporność na korozję, bakterie i wysoką temperaturę. Rury miedziane są sztywne i łączone lutowaniem lub zaciskaniem, co wymaga większych umiejętności od instalatora. Są droższe, ale ich niezawodność często przeważa nad ceną. Miedź szczególnie sprawdza się w instalacjach grzewczych i tam, gdzie higiena wody jest priorytetem, np. w systemach do wody pitnej. Średnie ceny rynkowe dla rur miedzianych o średnicy 15 mm to około 18-30 PLN/mb, dla rur 22 mm to 30-50 PLN/mb. Kształtki miedziane, takie jak kolanka czy trójniki, kosztują od kilkunastu do nawet kilkudziesięciu złotych za sztukę, co dodatkowo podnosi koszt instalacji.

Poza rurami, równie ważne są elementy armatury. Zawory kulowe, filtry, reduktory ciśnienia, a także grzejniki i baterie to kluczowe składniki każdej instalacji. Zawory kulowe, które powinny znaleźć się przed każdym punktem poboru wody (np. przed pralką, zmywarką) oraz w strategicznych miejscach na głównej linii, pozwalają na odcięcie dopływu wody w razie awarii lub podczas konserwacji. Koszt dobrej jakości zaworu kulowego to od 20 do 100 PLN, w zależności od rozmiaru i producenta.

Filtry wody, montowane zazwyczaj na wejściu do domu, chronią całą instalację przed zanieczyszczeniami mechanicznymi, takimi jak piasek czy rdza, co wydłuża żywotność armatury i urządzeń AGD. Ceny filtrów wstępnych z wkładem siatkowym to od 50 do 200 PLN. Reduktory ciśnienia są niezbędne w regionach o wysokim ciśnieniu w sieci wodociągowej, aby zapobiec uszkodzeniom rur i urządzeń. Ich koszt to około 100-300 PLN. Izolacja rur jest również niezwykle ważna, zwłaszcza w nieogrzewanych pomieszczeniach, aby zapobiec zamarzaniu wody i zmniejszyć straty ciepła w instalacji ciepłej wody. Koszt izolacji to od 2 do 8 PLN za metr bieżący.

Zawsze warto stawiać na certyfikowane produkty renomowanych producentów, aby mieć pewność co do jakości i trwałości. "Tanie rozwiązanie" często oznacza w tym przypadku "drogie w dłuższej perspektywie", gdyż awaria instalacji wodnej może wiązać się z ogromnymi kosztami napraw i zalaniami.

Prowadzenie rurociągów i montaż armatury wodnej

Skuteczne i estetyczne prowadzenie rurociągów to sztuka, która wymaga precyzji, wiedzy technicznej i doświadczenia. Niewłaściwe ułożenie rur może skutkować nie tylko problemami z ciśnieniem, ale także uciążliwymi dźwiękami, a nawet przeciekami. Dlatego planowanie trasy rurociągów powinno być przemyślane już na etapie projektu, z uwzględnieniem rozplanowania pomieszczeń, położenia punktów poboru wody oraz możliwości ukrycia instalacji w ścianach czy podłogach.

Zazwyczaj rurociągi prowadzi się pionowo w bruzdach ściennych, a poziomo w posadzkach lub sufitach. Ważne jest zachowanie odpowiednich spadków dla rur kanalizacyjnych (zazwyczaj 2-3%), aby zapewnić swobodny spływ ścieków. Dla rur wodociągowych kluczowe jest minimalizowanie liczby kolan i ostrych zakrętów, które mogą generować spadki ciśnienia. Generalnie, im prostsza i bardziej bezpośrednia trasa, tym lepiej.

Montaż rur z tworzyw sztucznych, takich jak PP czy PEX, jest stosunkowo prosty. Rury PP łączy się za pomocą zgrzewarek, które nagrzewają końcówki rur i kształtek do temperatury zespolenia, tworząc jednolite i trwałe połączenie. Zgrzewarka do rur PP to koszt około 150-400 PLN, a zestaw matryc do różnych średnic około 50-150 PLN. Proces jest szybki i efektywny, a prawidłowo wykonane zgrzewy są bardzo odporne na przecieki. Rury PEX łączone są za pomocą specjalnych złączek zaciskowych lub zaprasowywanych. Do montażu tych złączek niezbędne są specjalne zaciskarki lub prasy, których koszt waha się od 300 do nawet 3000 PLN w przypadku profesjonalnych, elektrycznych urządzeń. Dzięki elastyczności rur PEX, często można unikać stosowania kolan, gięcie rury na odpowiedni promień jest zazwyczaj wystarczające.

Miedziane rury wymagają lutowania na twardo lub miękko, co jest bardziej wymagające pod względem umiejętności i narzędzi. Lutowanie wymaga palnika gazowego (około 50-150 PLN) i spoiwa lutowniczego (od 20 PLN za paczkę). Alternatywą są złączki zaprasowywane, które eliminują konieczność lutowania, ale ich cena jest znacznie wyższa. Montaż rur miedzianych często wiąże się z koniecznością dokładnego mierzenia i cięcia, a także precyzyjnego pozycjonowania każdego elementu.

Pamiętaj o izolacji rur. W przypadku rur z ciepłą wodą, izolacja ogranicza straty ciepła, co przekłada się na niższe rachunki za energię. Izolacja rur zimnej wody w nieogrzewanych pomieszczeniach zapobiega ich zamarzaniu oraz kondensacji pary wodnej, co może prowadzić do zawilgocenia ścian. Koszt standardowej otuliny piankowej o grubości 9 mm to około 2-5 PLN/mb. Ważne jest także odpowiednie mocowanie rur do ścian i stropów za pomocą obejm lub uchwytów, z zachowaniem zalecanych odstępów – zazwyczaj co 50-100 cm dla rur poziomych i co 150-200 cm dla rur pionowych, w zależności od średnicy i materiału.

Montaż armatury wodnej, takiej jak baterie umywalkowe, prysznicowe, wannowe czy podłączenia do sprzętów AGD, wymaga dokładności i zastosowania odpowiednich uszczelnień. Często w zestawie z baterią znajdują się elastyczne wężyki przyłączeniowe, które znacznie ułatwiają montaż. Przyłącza te mają zazwyczaj standardowy gwint 1/2 cala lub 3/8 cala. Konieczne jest użycie uszczelnień (np. teflonu, pakuł z pastą uszczelniającą) na gwintach, aby zapobiec przeciekom. Średnia cena zestawu wiertła koronowego do wiercenia otworów pod baterie w zlewozmywakach czy blatach to około 50-150 PLN. Niezbędne są również klucze hydrauliczne oraz szczypce. Zawsze pamiętaj o kolejności podłączenia – najpierw gorąca woda (zazwyczaj z lewej strony), potem zimna (z prawej). Niewłaściwe podłączenie nie zniszczy instalacji, ale będzie uciążliwe w codziennym użytkowaniu.

Warto również pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu instalacji przed przepięciami hydraulicznymi oraz powrotnym przepływem. Zawory zwrotne są instalowane w celu zapobiegania cofaniu się wody z instalacji do sieci, a często są wymagane przez przepisy. Amortyzatory uderzeń wodnych (hydrofory membranowe), kosztujące około 150-400 PLN, mogą być użyteczne w systemach z pompami lub tam, gdzie występują nagłe spadki ciśnienia, zapobiegając uderzeniom hydraulicznym i chroniąc armaturę przed uszkodzeniem.

Nigdy nie zapominajmy o próbie szczelności po zakończeniu montażu, a przed zakryciem rur. Ta kluczowa procedura pozwoli na wykrycie ewentualnych nieszczelności i ich naprawę, zanim powstaną większe szkody. Jak mawiają doświadczeni instalatorzy: „Lepiej sprawdzić dwa razy, niż zalać raz”.

Przyłącze wodociągowe – formalności i wykonanie

Przyłącze wodociągowe to brama do komfortu i higieny w Twoim domu. To odcinek przewodu wodociągowego, który łączy wewnętrzną instalację budynku z główną siecią wodociągową. Często pomijane na etapie planowania, jest jednym z najważniejszych elementów instalacji wodnej w domu krok po kroku. Zaniedbanie formalności czy nieprawidłowe wykonanie może opóźnić całą inwestycję, a w skrajnych przypadkach nawet uniemożliwić jej odbiór.

Pierwszym krokiem jest uzyskanie warunków przyłączenia do sieci wodociągowej od lokalnego przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego (PWiK). Wniosek powinien zawierać m.in. dane inwestora, numer działki, mapę zasadniczą terenu z zaznaczoną nieruchomością oraz zapotrzebowanie na wodę. Procedura ta może trwać od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy, dlatego warto ją rozpocząć odpowiednio wcześnie, nawet na etapie planowania budowy. Koszt wydania warunków przyłączenia zazwyczaj mieści się w przedziale 50-200 PLN, choć niektóre samorządy zwalniają z tej opłaty.

Wydane warunki przyłączenia precyzują, gdzie i jak ma być wykonane przyłącze, jaki typ rur i średnica są wymagane, a także wskazują miejsce montażu wodomierza. Często wymagane jest zastosowanie rur polietylenowych (PE), które charakteryzują się wysoką odpornością na uszkodzenia mechaniczne i korozję. Najczęściej spotykane średnice to PE32 lub PE40, w zależności od zapotrzebowania na wodę. Koszt metra rury PE32 to około 7-12 PLN/mb, a PE40 około 10-16 PLN/mb. Cena kolan czy kształtek to kilkadziesiąt złotych za sztukę.

Na podstawie warunków przyłączenia, inwestor zleca opracowanie projektu przyłącza wodociągowego. Projekt musi być sporządzony przez uprawnionego projektanta i zawierać m.in. rysunki techniczne, schematy połączeń oraz zestawienie materiałów. Koszt takiego projektu to zazwyczaj od 500 do 1500 PLN, w zależności od skomplikowania terenu i lokalnych stawek. Po zatwierdzeniu projektu przez PWiK, można przystąpić do jego realizacji.

Wykonanie przyłącza wodociągowego zazwyczaj spoczywa na inwestorze, choć niektóre PWiK oferują również swoje usługi w tym zakresie. Prace obejmują wykop pod rurociąg (głębokość zależy od strefy przemarzania gruntu, zazwyczaj od 1,2 do 1,8 metra w Polsce), ułożenie rur, montaż zasuw (jeśli wymagane) oraz oczywiście wpięcie się do głównej sieci wodociągowej. Wpięcie to, ze względu na konieczność otwarcia sieci i zachowania bezpieczeństwa, zawsze musi być wykonane przez uprawnionych pracowników PWiK lub firmę przez nich wyznaczoną i nadzorowaną. Koszt wykopu i zasypania to około 50-150 PLN za metr bieżący, w zależności od rodzaju gruntu i dostępu. Montaż rur PE to koszt około 30-60 PLN za metr bieżący. Łączny koszt robocizny za wykonanie przyłącza w typowym domu jednorodzinnym (od sieci do budynku, ok. 10-20 metrów) to często 1500-4000 PLN.

Istotnym elementem jest także studnia wodomierzowa (skrzynka wodomierzowa), która jest miejscem montażu wodomierza głównego. Studnia musi być zabezpieczona przed mrozem i umożliwiać łatwy dostęp dla pracowników PWiK. Koszt zakupu studni wodomierzowej prefabrykowanej to od 800 do 2500 PLN. Alternatywą jest wybudowanie murowanej komory wodomierzowej, co wiąże się z wyższymi kosztami, ale daje większą elastyczność w projektowaniu. Montaż wodomierza głównego jest usługą świadczoną przez PWiK i jest często wliczony w koszt przyłącza lub płatny oddzielnie (około 100-300 PLN).

Po wykonaniu prac, należy zgłosić gotowość przyłącza do odbioru. Pracownicy PWiK sprawdzają zgodność wykonania z projektem i warunkami przyłączenia. Po pozytywnym odbiorze następuje spisanie protokołu, montaż wodomierza i podpisanie umowy na dostarczanie wody. Bez protokołu odbioru i umowy, nie można legalnie korzystać z wody. To jest moment, kiedy „suchy” plac budowy staje się miejscem, gdzie woda zaczyna płynąć, umożliwiając dalsze prace i finalne uruchomienie instalacji wodnej.

Warto pamiętać, że zgodnie z prawem, sieć wodociągowa do punktu, w którym znajduje się wodomierz główny, jest własnością przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, nawet jeśli została wybudowana na koszt inwestora. Często, po odbiorze, staje się częścią ich infrastruktury. Dlatego precyzja i zgodność z normami to nie tylko kwestia bezpieczeństwa, ale również formalno-prawna.

Testowanie i uruchomienie instalacji wodnej

Po zakończeniu prac montażowych, zanim ściany zostaną otynkowane, a podłogi wykończone, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego testowania i uruchomienia instalacji wodnej w domu. Jest to etap równie ważny, co sam montaż, bo to właśnie wtedy wyłapujemy ewentualne niedociągnięcia i nieszczelności, które w przyszłości mogłyby stać się źródłem kosztownych i uciążliwych awarii. Wyobraź sobie, że już po położeniu pięknych płytek okazuje się, że rura gdzieś delikatnie cieknie – koszmar!

Głównym celem testów jest sprawdzenie szczelności całej instalacji. Przeprowadza się ją metodą próby ciśnieniowej. Polega to na napełnieniu całej instalacji wodą i sprężeniu jej do określonego ciśnienia, wyższego niż normalne ciśnienie eksploatacyjne (zazwyczaj 1,5 raza większe od ciśnienia roboczego, czyli ok. 6-10 bar). Instrukcje montażu poszczególnych systemów rurowych określają konkretne wymagania dotyczące ciśnienia próbnego i czasu trwania testu. Dla instalacji z PP czy PEX zazwyczaj jest to ciśnienie 10-15 bar utrzymywane przez 30-60 minut. Do tego celu używa się specjalnej pompy ręcznej lub elektrycznej do prób ciśnieniowych, której koszt wynosi od 300 do 1500 PLN.

Podczas próby ciśnieniowej, należy dokładnie obserwować manometr podłączony do instalacji. Jakikolwiek spadek ciśnienia wskazuje na nieszczelność. Wówczas należy zlokalizować przeciek, a następnie usunąć usterkę. W przypadku instalacji z tworzyw sztucznych, najczęstszymi miejscami nieszczelności są zgrzewy lub połączenia zaciskowe. W miedzianych instalacjach mogą to być niewystarczająco wykonane lutowania. Czasami mały spadek ciśnienia, szczególnie w systemach z rur PEX, może być spowodowany "układaniem się" materiału pod ciśnieniem, dlatego ważne jest monitorowanie ciśnienia przez cały czas trwania próby. Jeśli spadek ciśnienia utrzymuje się, to mamy problem.

Po pomyślnym teście szczelności, instalację należy przepłukać. Ma to na celu usunięcie wszelkich zanieczyszczeń, takich jak pył, drobne kawałki materiałów czy resztki uszczelniaczy, które mogły dostać się do środka podczas montażu. Woda płucząca powinna swobodnie wypływać z każdego punktu poboru (kranu, prysznica), aż do momentu, gdy będzie czysta i klarowna. To ważny krok, by chronić filtry i armaturę przed uszkodzeniem przez twarde cząstki.

Następnie następuje stopniowe napełnianie instalacji wodą, już pod ciśnieniem sieciowym, z jednoczesnym odpowietrzaniem wszystkich pionów i poziomów. Powietrze, które zostanie w instalacji, może powodować "bulgotanie" wody, problemy z ciśnieniem, a nawet uszkodzenia pompy. Otwieramy kolejno wszystkie krany, zaczynając od najwyżej położonych punktów, aż do momentu, gdy woda będzie płynąć ciągłym strumieniem, bez żadnych oznak powietrza. Warto zwrócić uwagę na siłę strumienia w każdym punkcie – wady w projekcie lub wykonaniu mogą objawiać się niskim ciśnieniem w niektórych kranach.

Po odpowietrzeniu, czas na uruchomienie wszystkich urządzeń, które czerpią wodę z instalacji – bojlerów, pralki, zmywarki, WC. Sprawdzamy poprawność ich działania oraz brak przecieków przy podłączeniach. Reduktor ciśnienia, jeśli został zamontowany, powinien być ustawiony na optymalną wartość, zazwyczaj w granicach 3-4 bar, co jest komfortowe dla większości domowych zastosowań i chroni urządzenia.

Ostatnim, lecz nie mniej ważnym elementem jest odpowiednia dokumentacja przeprowadzonego testu. Należy sporządzić protokół z próby szczelności, z podpisem osoby odpowiedzialnej za montaż i najlepiej również inwestora. Taki protokół jest często wymagany przez nadzór budowlany do odbioru budynku i stanowi ważny dowód na poprawność wykonania instalacji. Dzięki temu można spać spokojnie, wiedząc, że instalacja wodna będzie działać bez zarzutu przez wiele lat.

Pamiętaj, że inwestowanie w profesjonalne narzędzia do testowania, nawet jeśli miałyby być użyte tylko raz, jest często tańsze niż koszt naprawy szkód spowodowanych przeciekiem w świeżo wykończonym domu. To jest moment, gdy dowiadujemy się, czy nasza ciężka praca nad instalacją wodną w domu krok po kroku zakończyła się sukcesem, czy też "czai się" gdzieś pod posadzką nieprzyjemna niespodzianka.

Q&A

P: Jakie są najpopularniejsze materiały do wykonania instalacji wodnej i dlaczego?

O: Najpopularniejsze materiały to polietylen sieciowany (PEX) i polipropylen (PP) ze względu na ich trwałość, odporność na korozję, elastyczność (PEX) lub łatwość zgrzewania (PP), a także korzystny stosunek ceny do jakości. Miedź również jest popularna, szczególnie ze względu na bardzo długą żywotność i estetykę, choć jest droższa.

P: Jakie formalności są wymagane do podłączenia domu do sieci wodociągowej?

O: Proces zaczyna się od złożenia wniosku o wydanie warunków przyłączenia do lokalnego przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego (PWiK). Następnie, na podstawie uzyskanych warunków, należy zlecić wykonanie projektu przyłącza, uzyskać jego zatwierdzenie, a po wykonaniu prac zgłosić przyłącze do odbioru technicznego przez PWiK. Na końcu podpisuje się umowę na dostawę wody.

P: Czy mogę samodzielnie wykonać przyłącze wodociągowe do budynku?

O: Wykonanie przyłącza, czyli wykopanie rowu i ułożenie rur, jest możliwe. Jednakże wpięcie do głównej sieci wodociągowej oraz montaż wodomierza głównego zawsze muszą być wykonane przez uprawnionych pracowników PWiK lub firmę przez nich autoryzowaną. Sama budowa przyłącza musi być zgodna z zatwierdzonym projektem.

P: Ile kosztuje średnio instalacja wodna w domu jednorodzinnym?

O: Całkowity koszt instalacji wodnej w domu jednorodzinnym (łącznie z przyłączem) może wahać się od 15 000 do 40 000 PLN lub więcej, w zależności od wielkości domu, liczby punktów poboru wody, wybranych materiałów (np. miedź będzie droższa niż PEX/PP), skomplikowania instalacji i kosztów robocizny w danym regionie. Sam koszt materiałów za przeciętny dom to około 5 000 - 15 000 PLN.

P: Jakie są kluczowe etapy testowania i uruchomienia instalacji wodnej?

O: Kluczowe etapy to: 1) Próba ciśnieniowa, która polega na napełnieniu instalacji wodą i sprężeniu jej do ciśnienia wyższego niż robocze, aby wykryć nieszczelności. 2) Płukanie instalacji, mające na celu usunięcie zanieczyszczeń. 3) Stopniowe napełnianie i odpowietrzanie wszystkich pionów. 4) Sprawdzenie działania wszystkich urządzeń podłączonych do wody oraz ewentualne ustawienie reduktora ciśnienia. Ostatecznie, sporządzenie protokołu z przeprowadzonej próby.