Protokół odbioru instalacji gazowej wewnętrznej – wzór

Instalacja gazowa w domu czy budynku to inwestycja, na której nie warto oszczędzać, bo od jej odbioru zależy codzienne bezpieczeństwo bliskich. Protokół odbioru instalacji gazowej wewnętrznej to nieformalny formularz, lecz prawnie wiążący dokument potwierdzający szczelność i gotowość do napełnienia gazem. W najbliższych rozdziałach omówię kluczowe elementy jego wzoru, obowiązujące wymagania prawne oraz praktyczne wskazówki do wypełnienia, ze szczególnym naciskiem na próbę szczelności, niezbędne dane i podpisy, a także pułapki, które mogą opóźnić cały proces.

• Elementy wzoru protokołu odbioru instalacji gazowej
• Wymagania prawne protokołu odbioru gazu wewnętrznego
• Jak wypełnić protokół odbioru instalacji gazowej
• Próba szczelności w protokole odbioru gazu
• Dane w protokole odbioru instalacji gazowej
• Podpisy w protokole odbioru gazu wewnętrznego
• Błędy w protokole odbioru instalacji gazowej
• Pytania i odpowiedzi

Elementy wzoru protokołu odbioru instalacji gazowej

Protokół odbioru instalacji gazowej wewnętrznej składa się z kilku podstawowych sekcji, które zapewniają kompleksową dokumentację. Na górze znajduje się nagłówek z pełną nazwą dokumentu, datą sporządzenia i numerem identyfikacyjnym. Następnie wpisuje się dane lokalizacji obiektu, co pozwala na jednoznaczne powiązanie z konkretną inwestycją. Kolejna część opisuje parametry techniczne instalacji, takie jak rodzaj gazu, ciśnienie robocze czy długość przewodów. Bez tych elementów protokół traci wiarygodność i nie spełnia roli prawnej.

Wzór protokołu musi zawierać tabelę z wynikami prób szczelności, bo to jej rdzeń. Tabela powinna wymieniać odcinki instalacji, zastosowane ciśnienie próbne, czas trwania pomiaru i dopuszczalny spadek ciśnienia. Dodatkowe rubryki na uwagi pozwalają odnotować ewentualne usterki lub zalecenia. Całość zamyka sekcja z oświadczeniami stron i miejscami na podpisy. Taki układ gwarantuje przejrzystość i zgodność z normami branżowymi.

Oto przykładowy wzór protokołu w formie tabeli, gotowy do adaptacji:

Zobacz także: Instalacje gazowe propan-butan: przepisy 2025

Ta struktura wzoru jest uniwersalna dla nowych, istniejących lub rozbudowywanych instalacji. Dostosuj pola do specyfiki projektu, np. dodając dane o zaworach odcinających. Protokół drukuje się na co najmniej dwóch egzemplarzach, po jednym dla każdej strony. Dzięki temu unikniesz nieporozumień przy weryfikacji przez dostawcę gazu.

Wymagania prawne protokołu odbioru gazu wewnętrznego

Podstawą prawną protokołu odbioru jest Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dokument musi potwierdzać, że instalacja spełnia normy PN-EN 15001 oraz PN-EN 1775 dotyczące prób szczelności. Bez pozytywnego odbioru operator gazu odmówi podłączenia i napełnienia. Protokół sporządza upoważniony instalator z odpowiednimi kwalifikacjami SEP.

Normy i rozporządzenia kluczowe

Zobacz także: Protokół okresowej kontroli instalacji gazowej 2025

• Rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych – określa parametry ciśnienia i czasu prób.
• PN-EN 15001:2010 – projektowanie i realizacja gazociągów stalowych.
• PN-EN 1775:2008 – procedury prób szczelności dla instalacji niskiego ciśnienia.
• Ustawa Prawo budowlane – art. 56 wymaga odbioru technicznego przed użytkowaniem.

Te akty prawne nakładają obowiązek przechowywania protokołu przez co najmniej 5 lat. W przypadku kontroli inspektoratu nadzoru budowlanego brak dokumentu grozi karą. Dla instalacji powyżej 5 mbar ciśnienia próbnego wymagane są dodatkowe atesty materiałów.

Wymagania różnią się w zależności od klasy instalacji. Dla klasy A (domy jednorodzinne) wystarczy próba na sucho, podczas gdy klasy wyższe potrzebują prób na mokro. Zawsze dokumentuj warunki atmosferyczne, bo wpływają na wiarygodność pomiarów. Przestrzeganie tych zasad minimalizuje ryzyko odmowy przez dostawcę gazu.

Jak wypełnić protokół odbioru instalacji gazowej

Wypełnianie protokołu zaczyna się od nagłówka z datą i danymi obiektu. Wpisz adres, numer działki i opis instalacji, np. "gaz ziemny GZ-50, ciśnienie 21 mbar". Użyj precyzyjnego języka, unikając skrótów. Sprawdź, czy instalacja jest wolna od gazu i napięcia przed rozpoczęciem. To podstawa bezpieczeństwa podczas odbioru.

Kolejny krok to opis wykonanych prac. Wymień materiały użyte do budowy, takie jak rury PE, stalowe czy miedziane, wraz z certyfikatami. Odnotuj montaż zaworów, manometrów i detektorów. Dla rozbudowy zaznacz, które odcinki były modernizowane. Ta sekcja buduje kontekst dla prób szczelności.

Krok po kroku wypełnianie tabeli wyników

1. Podłącz manometr kalibrowany do próbnego zaworu.
2. Wypełnij powietrzem do ciśnienia 1,1 raza roboczego.
3. Odczekaj czas próby i zmierz spadek.
4. Wpisz dane w tabelę i oceń: pozytywny jeśli spadek < dopuszczalny.
5. Podpisz wstępne oświadczenie o braku usterek.

Po próbach wpisz ogólne stwierdzenia, np. "Instalacja szczelna, gotowa do eksploatacji". Dołącz zdjęcia lub szkice jeśli to usprawni weryfikację. Przechowuj kopie cyfrowe dla łatwego dostępu. Poprawne wypełnienie skraca czas oczekiwania na gaz.

Na koniec zweryfikuj kompletność z drugą stroną. Unikaj korekt po podpisach – lepiej poprawić przed. Wypełniony protokół przekazuj inwestorowi natychmiast po odbiorze.

Próba szczelności w protokole odbioru gazu

Próba szczelności to serce protokołu, przeprowadzana powietrzem przed napełnieniem gazem. Dla instalacji niskoprężnych ciśnienie próbne wynosi 100-150 mbar, czas 30-60 minut. Dopuszczalny spadek to maksymalnie 20% początkowego ciśnienia lub 5 mbar absolutnie. Użyj manometru o klasie dokładności 0,6. Warunki: temperatura powyżej 5°C, bez wiatru.

Metody prób szczelności

Tabela pokazuje różnice metod – wybierz zgodnie z normą PN-EN 1775. Zawsze kalibruj sprzęt przed pomiarem. Odnotuj odczyty początkowe i końcowe z dokładnością do 0,1 mbar. Negatywny wynik wymaga naprawy i powtórki z nową datą.

Podczas próby izoluj odcinki zaworami, by zlokalizować ewentualne nieszczelności. Typowe miejsca: połączenia gwintowane, spawy. Pozytywna próba potwierdza integralność całej instalacji. Dokumentuj temperaturę powietrza, bo wpływa na rozszerzalność.

W protokole wpisz nie tylko liczby, ale i metodę oraz sprzęt. To chroni przed kwestionowaniem wyników przez inspektora. Próba musi być świeża – nie starsza niż 7 dni przed podłączeniem.

Dane w protokole odbioru instalacji gazowej

Podstawowe dane to identyfikacja stron: imię, nazwisko, adres inwestora i firmy wykonawczej z numerem REGON. Dodaj dane obiektu: pełny adres, numer księgi wieczystej lub ewidencyjny. Określ typ budynku, np. mieszkalny jednorodzinny o powierzchni 150 m². Te informacje zapobiegają pomyłkom przy archiwizacji.

Techniczne dane instalacji obejmują średnicę rur, materiał, długość całkowitą i moc odbiorników. Wpisz rodzaj gazu: GZ-50 czy propan-butan. Podaj parametry projektowe: ciśnienie nominalne, przepływ. Dla urządzeń gazowych – numery fabryczne i atesty.

• Data montażu instalacji.
• Numer projektu lub pozwolenia budowlanego.
• Lista odbiorników: kocioł, kuchnia, podgrzewacz.
• Warunki zewnętrzne próby: temp. 15°C, wilgotność 60%.
• Numer seryjny manometru i data kalibracji.

Te dane czynią protokół niepodważalnym dowodem. Unikaj luk – każde pole wypełnione. W razie rozbudowy odnieś do poprzedniego protokołu z datą.

Dane osobowe przetwarzaj zgodnie z RODO, informując o celu. Cyfrowe wersje podpisuj elektronicznie dla szybkości. Kompletność danych przyspiesza akceptację przez operatora.

Podpisy w protokole odbioru gazu wewnętrznego

Podpisy składają inwestor lub jego przedstawiciel oraz wykonawca z uprawnieniami gazowymi G3. Kierownik budowy podpisuje, jeśli dotyczy. Każdy podpis potwierdza odpowiedzialność za stan faktyczny. Brak podpisu unieważnia dokument prawnie. Użyj niebieskiego atramentu dla oryginału.

Rola podpisujących stron

• Inwestor: potwierdza odbiór i brak zastrzeżeń.
• Wykonawca: oświadcza zgodność z projektem i normami.
• Nadzór: opcjonalnie, weryfikuje próby.
• Dostawca gazu: kontrasygnuje przed napełnieniem.

Podpisy umieszcza się pod tabelą wyników i oświadczeniem końcowym. Data przy każdym podpisie zapobiega fałszerstwom. W dużych inwestycjach pieczątki firmowe dodają autorytetu.

Po podpisaniu strony otrzymują po jednym egzemplarzu. Inwestor archiwizuje dla ubezpieczyciela. Wykonawca dołącza do dokumentacji powykonawczej. To zamyka formalny obieg dokumentu.

Błędy w protokole odbioru instalacji gazowej

Najczęstszym błędem jest pominięcie kalibracji manometru, co podważa wiarygodność pomiarów. Zawsze sprawdzaj ważność świadectwa wzorcowania. Inny problem to niewłaściwy dobór ciśnienia próbnego – za niskie nie wykryje mikronieszczelności. Trzymaj się tabeli normatywnej ściśle.

Brak szczegółowych danych o odcinkach prowadzi do niejasności. Wpisuj nazwy: "od gazomierza do kotłowni". Pomijanie warunków pogodowych kwestionuje wyniki w sporach. Odnotuj temperaturę i ciśnienie barometryczne zawsze.

Błędne oceny wyników, np. akceptacja spadku 10 mbar zamiast 5, grozi awarią. Używaj kalkulatora do weryfikacji procentowej. Nieprawidłowe podpisy bez kwalifikacji anulują protokół. Sprawdź uprawnienia przed złożeniem.

Późne korygowanie po podpisach wymaga aneksu z nową próbą. Lepiej zweryfikować dwukrotnie. Brak kopii dla wszystkich stron komplikuje komunikację z dostawcą. Drukuj z zapasem. Te błędy opóźniają podłączenie nawet o tygodnie.

Unikaj skrótów i potocznego języka – protokół to dokument urzędowy. Czytaj całość przed finalizacją. Poprawny protokół to gwarancja płynnego uruchomienia instalacji.

Pytania i odpowiedzi

• Co to jest protokół odbioru instalacji gazowej wewnętrznej?

  Protokół odbioru instalacji gazowej wewnętrznej to oficjalny dokument potwierdzający prawidłowy montaż, szczelność i zgodność instalacji z normami technicznymi. Sporządza go upoważniony instalator gazowy po przeprowadzeniu prób ciśnieniowych i wizualnej inspekcji, co jest niezbędne przed napełnieniem instalacji gazem.

• Kiedy wymagany jest protokół odbioru instalacji gazowej?

  Protokół jest obowiązkowy przed uruchomieniem nowej instalacji gazowej, po rozbudowie istniejącej lub remoncie. Wymagają go przepisy prawa, w tym Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, aby gazownia mogła dokonać napełnienia gazem.

• Jakie elementy zawiera wzór protokołu odbioru?

  Wzór protokołu obejmuje dane inwestora i instalatora, opis instalacji (np. rodzaj gazu, ciśnienie, długość przewodów), wyniki prób szczelności (ciśnienie próbne, czas utrzymania, medium próbne), oświadczenia o zgodności z normami PN-EN oraz podpisy stron.

• Kto może sporządzić protokół odbioru i jakie są konsekwencje braku dokumentu?

  Protokół wystawia instalator z odpowiednimi uprawnieniami SEP lub UDT. Brak protokołu uniemożliwia legalne napełnienie gazem, co grozi karami administracyjnymi i odpowiedzialnością za ewentualne awarie.